Παραίτηση Γραμματέα της Ν.Ε. ΠΑΣΟΚ ΚΕΡΚΥΡΑΣ

του Αλέξανδρου Αλεξάκη 

Η απόφαση μου να παραιτηθώ από το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα, το οποίο στήριξα με συνέπεια επί πολλά έτη, ανταποκρινόμενος πάντα στις αρχές και τις αξίες της 3ης Σεπτέμβρη, δεν ήταν εύκολη. 

 Η διαδρομή μου στο πέρασμα του χρόνου, είχε διακυμάνσεις. 

Έζησα χαρές και πικρές, νίκες και ήττες, ικανοποίηση, δικαίωση προσπαθειών – απογοητεύσεις και συγκρούσεις. 

 Υπήρξαν στιγμές, κατά τις οποίες η στάση ζωής, οι αξίες και οι αρχές μου συγκρούσθηκαν, με τις πολιτικές κατευθύνσεις του πολιτικού μου χώρου. 

 Υπήρξαν στιγμές που σκόνταψα, έπεσα και ξανασηκώθηκα. Πήρα κουράγιο, άντεξα και συνέχισα, γιατί θεωρούσα καθήκον μου, την υπεράσπιση των αρχών μας και των αξιών μας. 

Υπήρξαν στιγμές απαξίωσης της ιστορίας μας στις οποίες εναντιώθηκα, οραματιζόμενος μια κοινωνία δίκαιη και δημοκρατική. 

Δεν μετανιώνω για αυτή μου την διαδρομή και πορεία. Το ΠΑΣΟΚ, όμως, έπαψε δυστυχώς να αποτελεί μήτρα παραγωγής γόνιμης πολιτικής. Δεν είμαστε δογματικοί, γιατί το ενδιαφέρον μας, η στάσης μας και η επιλογή μας, πρέπει να διακρίνεται από πολιτική ουσία και περιεχόμενο. 

Ήρθε η ώρα, να ξεκαθαρίσουμε, τι υπηρετούμε και τι αντιπαλεύουμε. 

Ένας κύκλος κλείνει και ένας καινούργιος ανοίγει.

Θα είμαι παρών στην νέα προσπάθεια διαμόρφωσης μίας ισχυρής δημοκρατικής πολιτείας. Σε μία νέα πορεία για τον τόπο, συνεχίζοντας τις προοδευτικές μεταρρυθμίσεις που βρίσκονται σε τέλμα μέσα από της γραμμές του «Κινήματος Δημοκρατων Σοσιαλιστών». 

Θα αγωνιστώ για να εκφράσουμε ξανά τις κοινωνικές ομάδες των μη προνομιούχων Ελλήνων. 

Θα αγωνιστώ για τον πολίτη συμμέτοχο στην μεγάλη προσπάθεια της χώρας για ουσιαστικές αλλαγές. 

Απευθύνω κάλεσμα, προς όλους τους Κερκυραίους, προοδευτικούς πολίτες που θέλουν να μιλήσουν, να αγωνιστούν και να δουλέψουν, για την απελευθερωμένη «Μεταπελατειακή Ελλάδα». Τους καλώ να πάρουν μέρος στις ανοιχτές συμμετοχικές διαδικασίες του Κινήματος των ∆ημοκρατών Σοσιαλιστών. 

Ας ξανακάνουμε τα πιστεύω μας πράξη. Ας ξαναπιστέψουμε στις αξίες της Δημοκρατίας και του Ανθρωπισμού.

Π ά μ ε !

Μπορούμε, φτάνει να το θέλουμε...

του Αλεξάκη Αλέξανδρου

Είναι φανερός ο βαθύτατος προβληματισμός όλων για την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει τα τελευταία χρόνια ο χώρος μας. Τα εκλογικά ποσοστά, των Αυτοδιοικητικών και Ευρωπαικών εκλογών του Μαίου, ήταν τόσο άσχημα που υπο κανονικές συνθήκες σε άλλες εποχές θα είχαμε ήδη οδηγηθεί σε άμεσο συνέδριο. Το ΠΑΣΟΚ - που κατήλθε ως “ΕΛΙΑ” στις Ευρωεκλογές - καθίσταται πλέον κόμμα μικρής απήχησης, λίγο πάνω απο το ΚΚΕ. Απώλεσε περίπου 400.000 ψήφους σε σχέση με το 2012, υποχώρησε δηλαδή κατα 35% ως προς την ποσοστιαία δύναμη που είχε στις προηγούμενες εκλογές. Αναδείχθηκε για πρώτη φορά απο την ίδρυση του, στην 4η θέση και μάλιστα με μονοψήφιο εκλογικό ποσοστό. Μέσα σε μια χρονιά με θετικά αποτελέσματα για την παράταξη, σε κάλπες κοινωνικών και επιστημονικών φορέων, το ΠΑΣΟΚ βίωσε την τρίτη συνεχόμενη ήττα του.

Το οξύμωρο της υπόθεσης είναι ότι κάποιοι δείχνουν να συμβιβάζονται με το γεγονός πως είμαστε πλέον 4ο κόμμα με 8%. Ενώ η ήττα θα έπρεπε να μας αφυπνίσει από τον λήθαργο στον οποίο έχουμε περιπέσει, γίναμε όλοι μάρτυρες ενός κλίματος εφησυχασμού και θριαμβολογίας αρκετών στελεχών μας. Κάποιοι δείχνουν να μην έχουν καταλάβει ότι η Ελληνική κοινωνία δεν έχει άλλες αντοχές. Οι Έλληνες πολίτες έδωσαν πραγματικά μια τελευταία ευκαιρία στο ΠΑΣΟΚ, αλλά μας ενημέρωσαν ταυτόχρονα ότι θα πρέπει να υπάρξει άμεσα αλλαγή πολιτικής. Μας φώναξαν ότι επιθυμούν ο χώρος να υπάρχει και να μην διαλυθεί, αλλά περιμένουν απο εμάς να αναλάβουμε σοβαρές πρωτοβουλίες. Ο κόσμος περιμένει απο εμάς να αποδείξουμε στην πράξη ότι είμαστε ο προοδευτικός πόλος. Δεν πείθουμε όμως κανέναν απλά επειδή αυτοπροσδιοριζόμαστε ως προοδευτικός πόλος. Απαιτούνται θέσεις, προτάσεις και χειροπιαστά αποτελέσματα. Περιμένουν απο εμάς αλλαγή πολιτικής και πειστικές απαντήσεις για το μέλλον του τόπου. Μας έδωσαν το φιλί της ζωής, ας φροντίσουμε να αποδείξουμε ότι δεν ήταν φιλί αποχαιρετισμού.

Πρέπει ορισμενοι να καταλάβουν ότι δεν υπάρχει οδός ανάκαμψης όσο συνεχίζουμε να συμετέχουμε στην κυβέρνηση. Το ΠΑΣΟΚ έχει ρίζες στην Ελληνική κοινωνία και αν διαφοροποιηθεί με σαφήνεια απο την Ν.Δ μπορεί πραγματικά να αναγεννηθεί. Μονόδρομος λοιπόν η αλλαγή πολιτικής και χρέος μας να πορευτούμε με ένα σαφές ιδεολογικό στίγμα και ενα πραγματικό προοδευτικό σχέδιο. Δεν ανασυγκροτείς τον προοδευτικό πόλο χωρίς προοδευτικές θέσεις και με απούσες τις κοινωνικές δυνάμεις που τον εκπροσωπούν. Δεν ανασυγκροτείς την μεγάλη κεντροαριστερά απλά υποδύοντας την.

Επειδή λοιπόν ο δρόμος είναι μακρύς και δύσβατος μόνο ένα στοιχείο μπορεί να μας βοηθήσει στην παρούσα φάση, η συνεννόηση όλων των δυνάμεων, εντός και εκτός του οίκου μας. Συνεννόηση πολιτικών δυνάμεων γύρω απο μια πρόταση για την έξοδο απο την κρίση. Κομβικό ρόλο στην προσπάθεια για συνεννόηση των προοδευτικών πολιτικών δυνάμεων του τόπου, μπορεί να διαδραματίσει μόνο το ΠΑΣΟΚ. Ένα ΠΑΣΟΚ όμως δυνατό, που δεν θα αποτελεί συμπλήρωμα ούτε της ΝΔ ούτε του ΣΥΡΙΖΑ. Για αυτό επιβάλλεται στην παρούσα φάση μια σοβαρή και ουσιαστική συζήτηση για το πως και με ποιούς θα πορευτούμε με στόχο την ενότητα.

Ταυτόχρονα θα πρέπει να ληφθούν αποφάσεις απο το ΠΑΣΟΚ για το ΠΑΣΟΚ και την μετεξέλιξη του σε ένα σύγχρονο φορέα έκφρασης της κεντροαριστεράς με ξεκάθαρο στίγμα για την Ελλάδα και την Ευρώπη. Επιτακτική η ανάγκη λοιπόν, ενός ανοιχτού συνεδρίου που θα καθορίσει το μέλλον του χώρου, τις πολιτικές μας θέσεις, την φυσιογνωμία μας και το πλαίσιο συνεργασιών. Ένα συνέδριο που θα ξανακάνει όλους εμάς, τα στελέχη, την βάση και τους πολίτες που θέλουν να συμβάλουν στο εγχείρημα, συμμέτοχους στον προβληματισμό και τις αποφάσεις.

Για να επιτευχθούν όμως όλα τα παραπάνω πρέπει πρώτα να συνεννοηθούμε μεταξύ μας. Όλοι μας έχουμε μια διαδρομή – άλλοι μικρότερη, άλλοι μεγαλύτερη – μέσα στο ΠΑΣΟΚ. Ήρθε η ώρα να κοιτάξουμε μπροστά, αφήνοντας πίσω παλιούς διχασμούς και αντιλήψεις. Ήρθε η ώρα να κοιταχτούμε στα μάτια και να υπερβούμε τους εαυτούς μας. Το ΠΑΣΟΚ διαθέτει αυτη την στιγμή τις δυνάμεις εκείνες οι οποίες καλούνται και πρέπει να μπούν μπροστά ώστε να υπηρετήσουν, όχι ένα μικρό κόμμα αλλά μία μεγάλη παράταξη που θα σταθεί απέναντι στην ΝΔ αλλά και το ΣΥΡΙΖΑ. Δυνάμεις που έδωσαν μάχες, πήραν στις πλάτες τους τα πάντα και δεν συμβιβάζονται ούτε στην συγκυβέρνηση με την ΝΔ, αλλα ούτε και στην μετατροπή μας σε συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ. Στελέχη που είναι ακόμα εδώ και δεν θέλουν το ΠΑΣΟΚ να περάσει στην απραξία και την διάλυση αλλά να σηματοδοτήσει ένα νέο ξεκίνημα. Νέοι άνθρωποι που θέλουν να δημιουργήσουν ένα νέο πολιτικό ρεύμα με Δημοκρατικές και ανοιχτές διαδικασίες και όχι ένα κόμμα των ελίτ, κλειστό και παλαιοκοματικό. Υγιείς δυνάμεις που δηλώνουν παρών και προσμένουν την ανάδειξη νέων προσώπων και τις κατάλληλες συνθήκες για να ξαναπαραχθεί πολιτική σκέψη, λόγος και δράση.

Μπορούμε, φτάνει να το θέλουμε ...

Αλεξάκης Αλέξανδρος: «Τις Πταίει;»

Βιώνουμε πλέον καθημερινά τις συνέπειες μιας πρωτόγνωρης οικονομικής κρίσης και μιας καταστροφικής κινδυνολογίας, η οποία είτε λίγο είτε πολύ επηρεάζει τις ζωές όλων. Πολύς ντόρος λοιπόν τον τελευταίο καιρό για την οικονομική κατάσταση της χώρας μας και τα σενάρια χρεοκοπίας δίνουν και παίρνουν. Ενώ κατά τον διευθύνων σύμβουλο της Pimco Μοχάμεντ Ελ Εριάν η Ελλάδα θα οδηγηθεί σε αναδιαπραγμάτευση του χρέους της εντός τριετίας, ο αρμόδιος Ευρωπαίος επίτροπος, Όλι Ρεν την ίδια στιγμή αποκλείει κάθε ενδεχόμενο αναδιάρθρωσης χρέους στην Ευρωζώνη. Ατελείωτες λοιπόν συζητήσεις και χιλιάδες τόνοι μελανιού καταναλώνονται καθημερινά για την εγχώρια και διεθνή κρίση, τα πρόσφατα οικονομικά μέτρα και στο κατά πόσο η σημερινή κυβέρνηση θα καταφέρει να αποτρέψει την χρεωκοπία της Πατρίδας μας. Είναι νωπά στην μνήμη μας τα σενάρια που προέβαλλαν τα ΜΜΕ πριν λίγο καιρό. Ένα από αυτά έλεγε ότι η χρεωκοπία είναι δεδομένη και έτσι δεν θα εξασφαλίζαμε το δεύτερο πακέτο στήριξης. Ενώ ένα άλλο μιλούσε για επιστροφή της χώρας στην δραχμή ! Λίγους μήνες μετά γνωρίζουμε ότι το δεύτερο αλλά και το τρίτο πακέτο εξασφαλίστηκαν και τα σενάρια της δραχμής ήταν δημιούργημα της φαντασίας κάποιων.

Κάνοντας μία σύντομη αναδρομή στην οικονομική κατάσταση της Ελλάδας, από την δημιουργία του Ελληνικού κράτους μέχρι σήμερα, θα δούμε ότι βρισκόμαστε σε κατάσταση κρίσης από την ίδρυση μας. Μιλάμε σήμερα για μία καταρρακωμένη οικονομία η οποία όμως φαίνεται να ξεκινάει την κατρακύλα το 1824, όταν μας δόθηκε το πρώτο υπέρογκο δάνειο από την Αγγλία. Ένα δάνειο με ληστρικούς όρους το οποίο πήραμε για τα έξοδα της Επανάστασης. Ο Κουντουριώτης προσφεύγει στην Αγγλία, συνάπτοντας δύο δάνεια για τις ανάγκες του Αγώνα, η αδυναμία όμως καταβολής των τοκοχρεολυσίων θα οδηγήσει στην πρώτη πτώχευση (1827). Ο φαύλος κύκλος για την ελληνική οικονομία είχε μόλις αρχίσει. Νέοι επαναλαμβανόμενοι δανεισμοί αλλά και τρείς ακόμα πτωχεύσεις (1843,1893,1932) ακολουθούν. Η Ελλάδα ήταν ένας εξαιρετικός πελάτης όλα αυτά τα χρόνια και όλα δείχνουν ότι θα συνεχίσει να είναι. Ποιος ευθύνεται λοιπόν αναρωτιόμαστε όλοι σήμερα, για την κατάσταση της πατρίδας μας;;; «Τις Πταιει» λοιπόν για την κατάντια μας;;; Διότι για κάθε τι που συμβαίνει υπάρχει και αιτία.

Η σημερινή πραγματικότητα επιβάλει καθαρές κουβέντες. Τα οικονομικά της Ελλάδας είναι σε άσχημη κατάσταση: Το κράτος έχει έσοδα (βασικά από φόρους) περίπου 50 δις ευρώ το χρόνο και χρωστάει 326 δις (125% του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος) . Η αλήθεια είναι ότι την κρίση την έφεραν στη χώρα οι πολιτικές που ασκήθηκαν τις τελευταίες δεκαετίες. Την κρίση την έφερε ο υπέρμετρος δανεισμός και η κρατικοδίαιτη οικονομία. Ένα κράτος που δανείζεται για να εξυγιανθεί οικονομικά, μοιάζει με γυναίκα που πορνεύεται για να φτιάξει προίκα ! Όταν η δημοσιονομική πολιτική που ακολουθείτε είναι άσωτη και χωρίς κανένα απολύτως μέτρο οι επιπτώσεις στην πορεία της οικονομίας είναι άμεσες. Όπως επίσης άμεσες επιπτώσεις στην οικονομία μίας χώρας έχουν και οι οικονομικές στρατηγικές επιλογές της εκάστοτε κυβέρνησης αλλά και η αξιοπιστία της απέναντι στους πιστωτές της. Συμπεραίνουμε οπότε ότι η οικονομική κατάντια της χώρας είναι καθαρά αποτέλεσμα της κατάντιας του πολιτικού μας συστήματος. Διότι περί κατάντιας πρόκειται όταν φέρνουμε στο μυαλό μας το υψηλό δημόσιο χρέος και τις πολιτικές παρεμβάσεις ξένων κεφαλαιούχων, οι οποίοι είναι πάντα πρόθυμοι να προσφέρουν δάνεια με στόχο τον έλεγχο της Ελλάδας. Κατάντια του πολιτικού μας συστήματος είναι η φοροδιαφυγή των μεγάλων επιχειρήσεων, το τεράστιο εξωτερικό χρέος, οι ελλειμματικοί προϋπολογισμοί, οι υπέρογκες δαπάνες για αμυντικό εξοπλισμό, η αδιαφάνεια, τα σκάνδαλα και η κατάχρηση δημόσιου πλούτου.

Είναι εμφανές ότι η κατάσταση είναι πολύ κρίσιμη. Είναι αρκετά δύσκολο για την Πατρίδα να ανακάμψει και τα οικονομικά μέτρα που ανακοινώθηκαν εμπεριέχουν σαφώς τον κίνδυνο κοινωνικών εκρήξεων και βαθιάς ύφεσης. Από την άλλη η μη επιβολή των συγκεκριμένων μέτρων θα σήμαινε αυτόματα και την μη χορήγηση του δανείου. Ποιος μπορεί να μας εγγυηθεί ότι σε εκείνη την περίπτωση δεν θα είχαμε επανάληψη της χρεωκοπίας του 1893;;; Διότι το «Δυστυχώς επτωχεύσαμεν» του Χ.Τρικούπη και η κήρυξη της Ελλάδας σε πτώχευση μπορεί να έγινε με αφορμή την βίαιη ανθελληνική εκστρατεία στο εξωτερικό και την επιβολή δυσβάστακτων μέτρων, θα είχε όμως αποφευχθεί αν μας είχε χορηγηθεί το δάνειο.

Δεν ξέρω ειλικρινά αν τελικά χρεοκοπήσουμε τον άλλο μήνα ή επιστρέψουμε στη δραχμή μετά Χριστούγεννα. Αυτό που πραγματικά ξέρω είναι ότι ιστορικά έχουμε αποδείξει ότι όταν διακυβεύεται η ελευθερία, η δημοκρατία και η ανθρώπινη αξιοπρέπεια μας, η Ελλάδα πάντα ξεπερνά τον εαυτό της. Αν και μια μικρή γεωγραφικά και πληθυσμιακά χώρα, η Ελλάδα σε κάθε κρίσιμη στιγμή της ιστορίας της τα κατάφερε και πορεύτηκε στον χρόνο ελεύθερη και περήφανη. Η εγκυκλοπαίδεια Brittanica, αναφέρει: « Ο έντονος πατριωτικός ζήλος των Ελλήνων είναι συγκρίσιμος με εκείνον των Ούγγρων. Δύναται να εκφυλισθεί σε αλαζονεία και δυσανεξία· ενίοτε τυφλώνει την κρίση τους και τους εμπλέκει σε απερίσκεπτα εγχειρήματα, αλλά παρ’ όλα αυτά παρέχει την καλύτερη εγγύηση για την τελική επίτευξη των εθνικών στόχων τους».

Με οδηγό την ιστορία μας λοιπόν, ας δώσουμε μια ακόμα μάχη για την νέα γενιά που καλείτε να πληρώσει έναν λογαριασμό για τον οποίο δεν έχει καμία ευθύνη. Μία μάχη για την ανάκτηση της χαμένης μας αξιοπρέπειας, την οποία για δεκαετίες είχαν απεμπολήσει στο όνομα της δανειοδοτούμενης ευημερίας. Ήρθε ο καιρός να αποδείξουμε με πράξεις, αυτό που έγραφε στον περίφημο «Φάουστ» ο Γερμανός διανοητής Γκαίτε (1749-1832), ότι η αξιοπρέπεια του ανθρώπου ισούται με το μεγαλείο των θεών.

Αλεξάκης Αλέξανδρος

Aναπλ. Γραμματέας της Ν.Ε. ΠΑΣΟΚ Κέρκυρας

Alexakis_Alexandros@yahoo.com

«Τουριστική εκπαίδευση: η ένεση για τον τουρισμό»

Το ποιο σημαντικό κεφάλαιο της Ελληνικής οικονομίας και η πιο βαριά βιομηχανία της πατρίδας μας είναι αδιαμφισβήτητα ο Τουρισμός. Στην Ελλάδα η συνεισφορά του τουρισμού φθάνει στο 18,5% του ΑΕΠ, ενώ το 20% του εργατικού δυναμικού της χώρας απασχολείται άμεσα ή έμμεσα, στον τουρισμό. Στοιχεία τα οποία καταδεικνύουν τον σημαντικό ρόλο του Τουρισμού στην οικονομική ανάπτυξη της πατρίδας μας, και ας μην θέλουν να το κατανοήσουν κάποιοι. Η Ελλάδα ως μία κατεξοχήν τουριστική χώρα έχει ανάγκη από μία τουριστική πολιτική που θα αποδίδει στον κλάδο την αξία που πραγματικά αντιπροσωπεύει για την εθνική οικονομία. Άπειρες οι εξαγγελίες κατά το παρελθόν για ριζικές τομές, μέτρα στήριξης και προοπτικές ανάπτυξης, αλλά στην πράξη μηδέν. Η μιζέρια, η πλήρης απάθεια και η αδιαφορία, οδήγησαν σε συσσώρευση των προβλημάτων τα οποία οι εκάστοτε κυβερνήσεις απλά στοίβαζαν κάτω από το χαλί.

Έτσι φτάσαμε στα σημερινά αδιέξοδα και στην κατάσταση που όλοι γνωρίζουμε. Πολλά έχουν ειπωθεί για την πτωτική πορεία του Τουρισμού στην χώρα μας αλλά και την επίδραση της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Δεν χωράει καμία αμφιβολία ότι η Ελλάδα βρίσκετε σε μία από τις μεγαλύτερες κρίσεις της ιστορίας της. Στους άμεσα εμπλεκόμενους όμως με τον τουρισμό είναι γνωστό ότι ο τουριστικός κλάδος είχε εισέλθει σε κρίση πολύ πριν ξεσπάσει η παγκόσμια κρίση. Μιλάμε επομένως για μια κρίση η οποία στην ουσία δημιουργήθηκε μετά από σωρεία λαθών αλλά και αναποτελεσματικών πολιτικών, που απλά επιδεινώθηκε από τις διεθνείς εξελίξεις.
Ένας καθοριστικός παράγοντας ο οποίος συνέβαλε στην επιδείνωση αυτή είναι κατά την γνώμη μου η πλήρης ανυπαρξία τουριστικής παιδείας. Τόνοι χαρτιού και μελανιού έχουν καταναλωθεί κατά καιρούς για το θέμα της τουριστικής εκπαίδευσης στην Ελλάδα. Στην Ελλάδα του Ήλιου, του καταπράσινου δασικού και ορεινού τοπίου και του απέραντου γαλάζιου, δεν υπάρχει μία προπτυχιακή σχολή τουρισμού. Το παράδοξο της υπόθεσης είναι η ύπαρξη τριών μεταπτυχιακών προγραμμάτων στην διοίκηση τουρισμού ενώ λείπουν παντελώς οι προπτυχιακές τουριστικές σπουδές πανεπιστημιακού επιπέδου! Κανένα Ελληνικό πανεπιστήμιο δεν προσφέρει προπτυχιακό πρόγραμμα Τουρισμού - Κανένα Ελληνικό πανεπιστήμιο δεν ασχολείται με την πρώτη οικονομική και κοινωνική δραστηριότητα της χώρας !
Ο Τουρισμός σίγουρα αποτελεί παγκοσμίως την πιο επιθετική βιομηχανία με τους υψηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης. Είναι όμως και ένας από τους ελάχιστους τομείς της οικονομίας του οποίου η ανταγωνιστικότητα εξαρτάται σε τόσο μεγάλο βαθμό από το ανθρώπινο δυναμικό. Συνεπώς τα θέματα που σχετίζονται με αυτόν και ιδιαίτερα τα θέματα της εκπαίδευσης και κατάρτισης πρέπει να έχουν προτεραιότητα στις δράσεις της επίσημης πολιτείας.

Πως θα αναβαθμιστεί ποιοτικά το τουριστικό προϊόν της Ελλάδας εάν οι απασχολούμενοι δεν είναι άτομα καταρτισμένα και εξειδικευμένα στα θέματα τουρισμού;

Είναι ή δεν είναι επιτακτική ανάγκη όλοι οι εμπλεκόμενοι στην τουριστική βιομηχανία να καλλιεργήσουν τουριστική συνείδηση;

Ας γίνει κατανοητό ότι στο σύγχρονο και εξαιρετικά ανταγωνιστικό τουριστικό τοπίο δεν υπάρχει χώρος για ερασιτέχνες και περαστικούς. Πρέπει κάποια στιγμή να δοθεί η δέουσα προσοχή στην τουριστική παιδεία και εκπαίδευση με μακροχρόνιο προσεκτικό σχεδιασμό και ίδρυση τουριστικών πανεπιστημιακών τμημάτων. Είναι λυπηρό, σε μια εποχή που η Ελλάδα και ο τουρισμός βάλλονται από παντού να παράγουμε στρατιές πτυχιούχων που οδηγούνται στην έρημο της ανεργίας. Είναι πραγματικά αποκαρδιωτικό να παράγουμε στρατιές ανέργων σε ειδικότητες που δεν έχουν ζήτηση, όταν τουριστικές επιχειρήσεις αναζητούν εναγωνίως υψηλού επιπέδου στελέχη. Στελέχη όμως ανύπαρκτα λόγο ενός εκπαιδευτικού συστήματος το οποίο δεν συνδέετε με τις πραγματικές ανάγκες της αγοράς εργασίας. Δαπανούμε τεράστιο παραγωγικό πλούτο σε υποδομές, ανθρωποώρες διδασκαλίας και διδασκομένων για να εκπαιδεύσουμε νέους ανθρώπους που με βεβαιότητα σχεδόν θα καταλήξουν στην μακροχρόνια ανεργία.
Είναι σε όλους γνωστή η αναγκαιότητα της αναβάθμισης της τουριστικής εκπαίδευσης. Όλες οι ανταγωνίστριες χώρες μας λειτουργούν επί πολλών ετών πανεπιστημιακές σχολές τουρισμού. Ενώ θα έπρεπε να ήμαστε η χώρα υπόδειγμα και το κέντρο εκπαίδευσης για πολλές γειτονικές χώρες, έχουμε καταντήσει να εξάγουμε ετησίως εκατοντάδες Ελληνόπουλα σε άλλες χώρες για τουριστικές σπουδές.
Το ΠΑΣΟΚ έχει δεσμευτεί για ένα νέο εκπαιδευτικό σύστημα, για μία δημόσια παιδεία υψηλής ποιότητας που θα ετοιμάζει τις μελλοντικές γενιές για τις προκλήσεις του σύγχρονου κόσμου. Μία από αυτές τις προκλήσεις είναι και η ανάκαμψη του τουριστικού κλάδου. Είναι ηθική υποχρέωση όλων μας να επιτύχουμε όσα δεν κατάφεραν οι προηγούμενοι. Το πρώτο βήμα κατ’εμέ είναι η δημιουργία τουριστικών και ξενοδοχειακών σχολών στα δημόσια πανεπιστήμια με άμεση προτεραιότητα αρχικά στους τρείς κυριότερους προορισμούς της Χώρας: Ιόνιο, Αιγαίο και Κρήτη. Απαραίτητη προϋπόθεση βέβαια η σύνδεση των προγραμμάτων σπουδών με τις πραγματικές ανάγκες της αγοράς εργασίας . Εάν δεν δοθεί έγκαιρα η δέουσα σημασία στην τουριστική εκπαίδευση και κατάρτιση στην Ελλάδα, το τίμημα θα είναι πολύ βαρύ.

Μόνο που ακόμα πιο Βαρύς τότε, θα είναι και ο πέλεκυς…

Αλεξάκης Αλέξανδρος
ΜΕΛΟΣ Ν/Ε ΠΑΣΟΚ ΚΕΡΚΥΡΑΣ
Alexakis_Alexandros@yahoo.com